p.92

“Maar ik besefte heel goed, al jaren zelfs, dat de groeiende kloof en inmiddels zelfs diepe afgrond tussen de bevolking en degenen die spraken in haar naam, politici en journalisten, onherroepelijk tot iets chaotisch, iets heftigs en onvoorspelbaars moest leiden.” (Onderworpen, p.92)

Discussie

  • De werkelijkheid – natuur en wereld -, hoe deterministisch ook, is wezenlijk onvoorspelbaar . Dat is nu eenmaal haar chaotische aard. Maar chaos draagt orde in zich, voorspelbaarheid op korte termijn (zoals het weer), korte of langer levende conjunctuur (zoals de seizoenen), opdoemende en anticipeerbare calamiteit en zelfs starre stabiliteit (zoals die van Soumission). Chaos is geen wanorde. Niets van dit alles echter bij wanorde. Daarom, onderwerpt het hoofdpersonage – toch niet de minste intellectueel – zich louter zelf- en gemakzuchtig, gevoed door een primair hedonisme of is hij zich daarentegen of daarbovenop bewust van de horror van willekeur en absurditeit die hem en de wereld anders te wachten staat in een wereld van wanorde?

    Reageer

Discussieer mee